กลับมาทำที่บ้าน EP.01 จุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลง

หลายคนที่รู้ว่าแอดลาออกจากงานประจำ จากกรุงเทพฯ ย้ายกลับมาอยู่บ้านที่ภาคใต้ และที่นี่คือจังหวัดสตูล ไม่มีห้าง ไม่มีที่ชอปปิ้ง ไม่มีอะไร นอกจากหลีเป๊ะ 5555+

ทุกคนมักจะมีคำถามว่า อะไรคือจุดที่ทำให้ตัดสินใจลาออก และย้ายกลับมาทำที่บ้าน?

EP.01 นี้ แอดจะมาเล่าให้ฟัง เผื่อใครที่กำลังอยู่ในช่วงการตัดสินใจ จะลาออก หรือ ลังเลว่ากลับมาอยู่บ้าน โดยเฉพาะบ้านต่างจังหวัด มันจะเป็นยังไง

จุดเริ่มต้น

แอดเป็นเด็กต่างจังหวัด ที่ย้ายออกจากบ้านตั้งแต่ ม.3 ไปเรียนที่จังหวัดอื่นๆ ยาวมาจน จบ ป.ตรี และ ไปเรียนต่อ กลับมาก็เริ่มทำงาน และใช้ชีวิตแบบที่ไม่ได้ห่วงข้างหลังอะไร เพราะคิดมาเสมอว่า พ่อแม่ดูแลตัวเองได้

จนเมื่อ 4 ปีก่อน พ่อของแอด ได้พูดกับคนใกล้ชิดว่า

“ไม่รู้จะกลับบ้านเมื่อไหร่? หรือต้องรอให้ไม่อยู่แล้ว ถึงจะกลับบ้าน”

สารภาพตรงนี้เลยว่า แอดเป็นคนที่ sensitive กับพ่อและแม่มาก โดยเฉพาะกับพ่อ อะไรนิดอะไรหน่อย ไม่ได้เลย

พอได้ยินแบบนั้น .. ก็เป็นการเปิดใจคุยกัน ถามพ่อไปตรงๆ ว่า
“พ่ออยากให้กลับมาอยู่บ้านเหรอ?”

และพ่อก็ตอบว่า “ใช่”

ตอนนั้นแอดตอบกลับพ่อไปแบบไม่ลังเลว่า “ขอเวลา 1 ปี นับจากวันนี้” เดี๋ยวครบแล้ว จะกลับบ้านเลย

หลังจากวันนั้นจนครบ 1 ปี แอดก็ลาออกตามสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อ ขับรถจาก กทม. กลับมาบ้าน โดยที่ไม่ได้บอกใครล่วงหน้า

จำได้ว่า พ่อที่กำลังนั่งดูทีวี งง มาก เหมือนตกใจ ว่าใครมา? แต่ก็ดีใจแบบนิ่งๆ 🙂

ตอนนั้นสิ่งที่แอดเห็นพ่อกับแม่ แอดรู้ได้เลยทันทีว่า

“นี่คือการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิต”

ทำที่บ้าน

เป็นอย่างที่หลายคนคิดไว้ว่า การจะเปลี่ยนมือ หรือเปลี่ยนผ่าน Generation ต่อไปในการบริหารจัดการ หรือเปลี่ยนแปลงอะไร มันต้องยากแน่ๆ

และก็ใช่ .. มันยาก แบบที่คิดไว้จริงๆ

เหมือนกับที่เราอ่านเจอในหนังสือ หรือเคยมีคนพูดถึงไว้ว่า กว่าจะเป็นที่ยอมรับ หรือกว่าจะทำให้พ่อแม่ ยอมรับการเปลี่ยนแปลง มันยาก และต้องใช้เวลา มันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ

หากอ่านมาจนถึงตรงนี้ และมีแพลนที่จะลาออก กลับมาทำที่บ้านจริงๆ อยากบอกให้ทุกคนเตรียมตัว เตรียมใจ พบเจอเรื่องราวที่ยากที่สุดของการกลับมาทำที่บ้าน

EP. หน้า จะมาเล่าต่อช่วงเวลาที่ยากที่สุดของการกลับมาทำที่บ้าน ไม่ใช่เรื่องการบริหารงาน แต่เป็นการบริหารคนภายใน และการบริหารจิตใจของคนเก่าคนแก่