Author: Tai On The Go

มีใครเป็นบ้าง ที่ระหว่างทริป จดบันทึกค่าใช้จ่าย เพื่อให้รู้ว่า วันนี้เราใช้อะไรไป เราหมดเงินกับอะไร และจบทริป หมดตัว เอ้ยย หมดเงินกันไปเท่าไหร่

วันนี้จะพามารู้จัก Jodyub หรือ จดยับ เป็น web app ที่สร้างขึ้นมาเพื่อการจดบันทึกค่าใช้จ่าย ไม่ว่าจะเดินทางไปประเทศไหน กี่วัน มีคนร่วมทริปกี่คน ใครจ่ายอะไรไปเท่าไหร่ สามารถบันทึกได้หมด

จุดเด่น

1. ใช้ฟรีไม่เสียเงิน
2. สร้างทริปได้หลายทริป
3. แชร์ลิงก์ให้เพื่อนในกลุ่ม เห็นค่าใช้จ่ายได้พร้อมกัน
4. แสดงค่าเงินปลายทาง หรือ เงินบาท ก็ได้
5. แบ่งหมวดหมู่ วันที่ ชัดเจน
6. ใช้งานง่าย Mobile Friendly

วิธีใช้งาน

• เข้าที่ website : patta.me แล้วกดคำว่า Jodyub หรือ จะเข้าแบบ direct โดยตรงได้ที่ jodyub.patta.me

• เจอ Landing page ให้กดปุ่ม สร้างทริปใหม่

• ใส่ชื่อทริป วันเดินทางไป – กลับ และ ประเทศปลายทาง

• ใส่ชื่อผู้ร่วมเดินทาง กดปุ่ม + ด้านข้าง

• เลือกค่าเงินปลายทาง

• เลือกหมวดค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม (มี Defult ไว้ให้แล้วค่อนข้างครบถ้วน)

• หลังจากนั้นจะได้ Link สำหรับแชร์ หรือ Code สำหรับแชร์ เพื่อนๆ ในทริปสามารถเห็นได้ว่า ตอนนี้เราจ่ายอะไรไปบ้าง

หลังจากใช้งาน พบว่า 555555555 นี่เราใช้เงินไปเยอะขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

ใครลองใช้งานแล้ว ฝาก feedback กันหน่อยน้าาา ส่ง feedback ได้ทั้งหน้าเว็บไซต์ และ comment ในบทความนี้ได้เลย : ]

นี่คือบทส่งท้ายของ บทความ “กลับมาทำที่บ้าน” จาก EP.02 ที่ได้พูดถึงการพิสูจน์ตัวเอง การใช้เวลาในการเป็นที่ยอมรับ บทความนี้ จะเล่าถึงสิ่งที่แอดคิดว่า

“ช้ากว่านี้” คงไม่ได้มีความสุขแบบนี้แน่นอน

เมืองเหงา เข้านอน 2 ทุ่ม

แค่ฟังก็รู้สึกแปลกๆ แล้วใช่มั้ย? แต่จริงๆ จะบอกว่า การย้ายมาอยู่จังหวัดที่เงียบแบบนี้ แอดแทบไม่มีอะไรทำเลย นอกจากไปทำงาน กลับบ้านมาเล่นกับน้องหมาน้องแมว

แอดมีสัตว์เลี้ยง 2 ตัว ชื่อ โป่งโป๊ง กับ ลืมซอย

ทั้ง 2 คือเพื่อนสนิทที่สุด และเป็นผู้ฟังที่ดีที่สุด ทำให้ตลอดการกลับมาอยู่บ้าน 4 ปีนี้ ไม่เหงาเลย

กว่าจะรู้ตัวอีกที ตอนนี้น้องหมาก็อายุ 12-13 ปีแล้ว 😦

ทุกครั้งที่แอดเดินไปอาบน้ำ น้องจะไปรอที่หน้าประตูห้องน้ำเสมอ และรอให้แอดแต่งตัวเสร็จ เราจะเดินกลับห้องนอนพร้อมกัน เป็นแบบนี้ทุกวัน

บางทีก็คิดเหมือนกันว่า ถ้าวันนึงไม่มีเค้า คงจะคิดถึงเค้ามากๆ แน่นอน

แต่ก็คิดว่ากลับมาอยู่บ้านช้า ก็ดีกว่าไม่ได้กลับมาเลยใช่มั้ยละ

ทุกวันนี้นอกจากการทำงาน แอดก็จะรีบกลับบ้าน มาอาบน้ำ เคลียร์งานในห้องนอน และรีบเข้านอนพร้อมกับ น้องหมาและแมว

รักษาใจ

ใจที่ว่า ไม่ใช่ความรู้สึกทางจิตใจ แต่มันคือ “โรคหัวใจ” สิ่งที่พ่อพยายามเลี่ยงที่จะพูดตลอดที่ผ่านมา คือ อาการเจ็บหน้าอก

ก่อนที่แอดจะกลับบ้านสัก 2 ปี พ่อเคยไปรักษาโรคหัวใจ และพบว่า มีภาวะ ผนังหัวใจหนากว่าคนทั่วไป รวมไปถึงเรื่องอื่นๆ

แต่ตอนนั้น พ่อก็ไม่ได้รักษาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ขาดการรักษาไปกว่า 2 ปี จนเมื่อแอดกลับมาถึงบ้าน เราก็ยังใช้ชีวิตปกติ จนพ่อเริ่มมีอาการอีกครั้ง

และครั้งนั้น การไปหาหมอ ก็ทำให้พ่อเข้าสู่กระบวนการรักษา อย่างถูกต้องอีกครั้ง

แอดไม่รู้หรอกว่า ถ้าแอดกลับมาอยู่บ้านช้ากว่านี้ หรือตัดสินใจอะไรที่ผิดไปจากนี้ มันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

เพราะหลังจากเริ่มหาหมอได้ไม่กี่ครั้ง พ่อก็ต้องทำบอลลูนหัวใจ

คนอื่นๆ อาจจะคิดว่า มันไม่มีอะไร ไม่อันตราย สมัยนี้คุณหมอเก่งมาก แต่สำหรับแอด ที่ไม่เคยเห็นพ่อนอนโรงพยาบาลมาก่อน อ่อนไหวมากกับเรื่องนี้ ใช้วิธีการ โทรหาแฟน ให้บินจากกรุงเทพ ลงมาอยู่เป็นเพื่อน แบบต้องมาทันที

ตอนที่รอพ่อหน้าห้อง ได้แต่พูดกับตัวเองว่า

“ไม่เสียใจเลยที่ตัดสินใจกลับบ้าน”

ต่อให้จะเสียทุกอย่างไป แต่มันเทียบไม่ได้เลยกับสุขภาพพ่อและแม่ และนี่คือ

“สิ่งที่ตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิต”

ความสุข

ความสุขแบบที่ไม่เคยคิดว่า มันจะมีความสุขได้ขนาดนี้มาก่อน

การมาอยู่บ้าน ในจังหวัดเล็กๆ ที่มีแต่โรตีชาชัก บ้านที่อยู่ในเขตอำเภอเมือง แต่กลับไม่มีที่เที่ยวอะไรเลย ปีแรกๆ แทบจะเป็นซึมเศร้า

แต่สุดท้าย แอดก็พบว่า ความสุข เกิดจากสิ่งที่เรามีอยู่แล้วนี่แหละ แอดมีน้องหมาน้องแมว แอดมีแม่ที่ตื่นมาเตรียมอาหาร เตรียมน้ำใส่แก้วเก็บความเย็นให้ก่อนไปทำงาน แอดมีพ่อที่ตอนนี้สุขภาพแข็งแรงตามวัย ไม่ดื้อ ดูแลตัวเองดีมากๆ

แอดขับรถพาพ่อแม่ไปเที่ยวในทุกที่ที่เค้าอยากไป พ่อแม่ใส่ฟันปลอมแล้วยังกินข้าวอร่อย 555555 Enjoy eating สุดๆ โดยเฉพาะ ชาบูบุฟเฟ่ต์

แอดยังมีเพื่อนสนิท ที่คอยคุยกันเป็นประจำ ยังไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ แอดมีพี่น้องกัลยาณมิตรที่ดี ที่คอยสนับสนุนทุกอย่างที่แอดทำ แม้เราไม่ต้องนั่งทำงานด้วยกัน แต่ทุกคนก็ช่วยเหลือแอดมาอย่างดีเสมอ แอดมีแฟนที่เข้าใจในหน้าที่และเป็น Long distance relationship ที่ดีให้กัน

สุดท้ายนี้

การกลับมาทำที่บ้าน ไม่ได้แย่อย่างที่คิด สิ่งที่ได้กลับคืนมา อาจไม่ใช่เรื่องผลตอบแทน แต่สำหรับแอด

การได้ใช้เวลาที่เหลือกับครอบครัว

คือสิ่งที่มีความสุขที่สุดในชีวิต และ นี่คือ “การตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด” ของชีวิตแอด

ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่กำลังตัดสินใจ เชื่อว่าทุกการเปลี่ยนแปลงย่อมมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นเสมอ

หากใครยังต้องทำงานไกลบ้าน หรือมีภาระหน้าที่ ที่ต้องห่างครอบครัวไป ลองแบ่งเวลาเพิ่มขึ้นอีกสักนิด

กลับบ้านบ่อยๆ ไปกินข้าวกับพ่อแม่ กลับไปนอนเล่นที่บ้าน ใช้เวลาและมีความสุขกับเรื่องง่ายๆ แค่นี้ก็ช่วยเติมพลังให้กับการต่อสู้ (สู้กับใครรรร 55555) ในแต่ละวันได้แล้ววว

จากบทความที่แล้ว แอดพูดถึง การบริหารคนภายใน บริหารจิตใจคนเก่าคนแก่ ซึ่งเป็นเรื่องยากกว่าการบริหารงาน

ในมุมมองของแอด เรื่องนี้เป็นเรื่องยากมากกว่าบริหารงานหลายเท่า เพราะเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน หากไม่ระวังให้ดี จะกระทบกับเรื่องอื่นๆ ประมาณว่า งานงอกแน่นอน

บริหารคน (เก่าแก่)

ทุกคนที่กลับมาเริ่มทำงานที่บ้าน ต้องเคยเจอเหมือนแอด ลองลิสต์ออกมาเป็นข้อ น่าจะได้ประมาณนี้

1. การเปลี่ยนแปลงภายใน และภายนอก
2. การเป็นที่ยอมรับทั้งทางตรงและทางอ้อม
3. การมีอำนาจในขอบเขตที่รับผิดชอบ
4. ความเชื่อใจ บันไดขั้นสุดท้าย ของการกลับมาทำที่บ้าน

ทั้งหมด 4 ข้อ คือสิ่งที่ทุกคนที่กลับมาทำที่บ้านน่าจะต้องเจอ หรือใครที่กลับมาอยู่บ้าน แต่เริ่มทำธุรกิจแยกออกไปจากธุรกิจครอบครัว ก็อาจจะไม่ต้องเจอเรื่องเหล่านี้ แต่นั่นไม่ใช่สำหรับแอด

กว่าจะมีวันนี้ได้ แอดใช้เวลากว่า 3 ปี ในการทำให้ทั้ง 4 ข้อนั้น ไม่ใช่เรื่องที่ต้องกังวลอีกต่อไป

เริ่มต้น ก็ยากเลย

ด้วยความที่ธุรกิจของบ้านแอด เป็นแบบธุรกิจครอบครัว ไม่ใช่บริษัท หรือ หจก. หรือมีโครงสร้างองค์กร การบริหารแบบดั้งเดิม คือมีแค่ใจ หรือตัดสินใจจบที่คนเดียว

แอดทำงานบริษัท เราผ่านงานรูปแบบองค์กรมา มีระเบียบ มีข้อบังคับ มีวิธีการ มีหลายอย่าง ซึ่งกลับมาทำที่บ้านนั้น มันต่างกันแบบสุดขั้วววววว

กลับมาช่วงแรกๆ ก็ใจร้อน อยากจะปรับนั่นนี่ ใช้วิธีแบบนี้ แบบนั้น อันเก่าไม่เห็นจะดี อันนี้ก็ไม่ไหว คนนั้นทำงานแบบนี้ได้ไง คือทุกอย่างเต็มไปด้วยไฟ

ไม่ใช่ไฟแรงในการทำงานนะ แต่มันกลายเป็นไฟที่พร้อมปะทุ ระเบิดตลอดเวลา 55555

ทุกอย่างของแอด เหมือนกับรถแต่งบ้านๆ ดังแต่ท่อ เครื่องไม่เดิน เพราะเรามีผ้าเบรคที่ดีที่สุด นั่นคือ “แม่”

ตลอดระยะเวลาของการดำเนินธุรกิจที่บ้าน มีคนขับเคลื่อนทุกอย่างแค่ 2 คน คือ พ่อและแม่ ซึ่งทั้ง 2 แบ่งหน้าที่กันชัดเจน

1. พ่อดูภาพรวม ดูลูกน้อง
2. แม่ ดูงาน oparation ภาคกลางวัน และที่สำคัญ แม่ดูแลการเงินทั้งหมด

แค่เห็นข้อ 2 ก็ขนลุกแล้วววววววววว เพราะสิ่งที่แอดกำลังจะเปลี่ยนทุกอย่าง คืองานที่เกี่ยวข้องกับข้อ 2 ทั้งหมด

“นี่คือความยากที่สุดของการกลับมาทำที่บ้าน”

ไม่ใช่เพราะนี่คือแม่ แต่คือวิธีที่เค้าทำกันมา มันก็ดูไม่ได้มีอะไรเสียหาย ความเป็นจริงแม่ก็ทำไว้ดีแล้วมากๆ แต่สำหรับแอด มันยังดีได้กว่านี้

การรักษาสิทธิประโยชน์ที่ควรได้รับ หรือ การจัดการต้นทุน การแยกบัญชี ที่มันน่าจะทำได้ ซึ่งวิธีการพวกนี้ คือสิ่งที่เราจะไปเปลี่ยนแปลง

แต่อย่างที่บอก คำว่าคนเก่าคนแก่ มักจะประกอบด้วยคนอื่นๆ ด้วย เช่น คู่ค้าต่างๆ อยู่กันมานาน ซื้อขายกันมานาน เค้าเป็นคนดี และหลายเหตุผลที่แอดคิดว่า “มันไม่เกี่ยวกับการทำธุรกิจ” สักเท่าไหร่

ตรงนี้เลยกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความท้าทาย สำหรับการกลับมาทำที่บ้าน

การเปลี่ยนแปลง (ย่อมดีเสมอ)

ไม่ใช่แค่คำพูดสวยๆ แต่มันใช้ได้จริงๆ แม้จะต้องใช้เวลานานหน่อย

หลังจากที่รู้ว่า แค่พูด ไม่น่าจะทำให้อะไรเปลี่ยนแปลงได้ง่ายๆ แอดเลยต้อง “ลงมือทำ” ทำอย่างเดียว ทำให้เห็น แบบไม่พูดอะไรเลย

ช่วง 1-2 ปีแรก แอดแทบจะเหมือนคนทั่วไปคนนึง ไม่ใช่เป็นลูกที่รอมาบริหารต่อ การไปทำงานของแอดในทุกๆวัน ยังคงมีแม่ ที่คอยประกบ คอยชี้ๆ คอยสั่ง เพราะกลัวว่าแอดจะผิดพลาด หรือทำไม่เหมือนเดิม อย่างที่เค้าเคยทำมา

เอาจริงๆ มันเป็นช่วงเวลาที่อึดอัด แต่ก็ต้องการพิสูจน์ตัวเอง และไม่ต้องการทะเลาะกับแม่ แอดเลยใช้พลังกายพลังใจมากกกกกกกที่สุดในชีวิต ที่จะต้องผ่านช่วงเวลานั้นไปให้ได้

นี่คือแม่ ไม่ใช่ใครสักคนในออฟฟิศ ที่คุยแล้วไม่ลงตัว ก็เชิ่ดๆใส่กัน 55555555

และเราไม่สามารถ ลาออกจากตรงนี้ได้อีกแล้ว ใช้โควต้าการลาออกครั้งสุดท้ายไปแล้ว

แค่คิดกลับไปตอนนั้น ก็เหนื่อยเหมือนกัน

ตลอด 2 ปี แอดใช้เวลาพิสูจน์ตัวเอง โดยการทำให้เห็น ทำให้ดูว่า วิธีการต่างๆ ที่แอดบอก มันทำได้จริง และมันทำให้ทุกอย่างดีขึ้นนะ จนแม่เอง ค่อยๆ เห็นด้วย และยินยอมให้ใช้วิธีการนั้นๆ ตามที่เราทำ

จุดที่พีคที่สุด และน่าจะเป็นอีกจุดที่ทำให้เปลี่ยนผ่านจากแม่ -> แอด

น่าจะเป็นคำพูดของพ่อ ที่บอกว่า

“ถ้ามันจะพังเพราะลูก ก็คงดีกว่าให้คนอื่นทำพัง”

หลังจากวันนั้นแม่ก็เริ่มเบาลง และวางมือในที่สุด

คุยกันก่อน ก่อนจะกลับมาบ้าน

มีหลายบทความ หรือหลายคน อาจจะเคยพูดกันว่า ให้ตกลงหน้าที่ เงินเดือน ความรับผิดชอบ ก่อนที่จะกลับมาที่บ้าน

ไม่แน่ใจว่าที่อื่นทำได้มั้ย? แต่บ้านแอด ไม่ใช่แบบนั้น แอดไม่มีเงินเดือนด้วยซ้ำใน 1 ปีแรก เกาะพ่อแม่กินสุดๆ ทำงานแลกข้าวกิน

แต่จะบอกว่า หากทำได้ ควรจะคุยกันก่อน ว่าสิ่งที่เราต้องกลับมารับผิดชอบ มีอะไรบ้าง เงินเดือนเราจะได้รับเท่าไหร่ เราจะมีวันหยุดแบบไหน

เพราะแอดเชื่อว่า ทุกคนก็ยังคงต้องใช้เงิน ไม่ว่าจะใช้มากหรือน้อย และอีกอย่าง มันคือความภาคภูมิใจในตัวเองเล็กๆ ที่ยังหาเงินได้ แม้มันจะมาจากธุรกิจครอบครัวก็ตาม

แล้วถ้าไม่มีเงินเดือนล่ะ?

ต่อยอด ..

แอดใช้วิธีการ ต่อยอดจากธุรกิจที่บ้าน จากออฟไลน์สู่ออนไลน์ เพิ่มฐานลูกค้าจากสิ่งที่เรามี ตรงจุดนี้ น่าจะเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้แอดรู้สึกว่า เราเองก็หาเงินได้ โดยไม่ต้องขอพ่อแม่นี่นา

สำหรับใครที่กำลังจะกลับมาทำที่บ้าน ก่อนกลับมาอาจจะลองคิดเล่นๆดูก็ได้ ว่าเราสามารถต่อยอดอะไรได้บ้าง หรือเสริมอะไรได้บ้าง

สมัยนี้ social media ต่างๆ เข้าถึงได้ง่ายมาก จะขายของ ไลฟ์สด ทำได้ง่ายมาก ต้นทุนแรกเริ่มจาก แรงกาย แรงใจ ทำรอไว้ได้เลย

แอดมีรุ่นน้องคนนึง

ที่บ้านทำธุรกิจเกี่ยวกับเครื่องสานผักกระจูด สิ่งที่น้องไปช่วยที่บ้าน คือการทำให้สินค้านั้นเข้าถึงกลุ่มวัยรุ่นมากขึ้น ลวดลายที่เพ้นท์ลงบนกระเป๋า ลักษณะกระเป๋า การทำการตลาด ทำให้คนรู้จักมากขึ้น ทำ customize แบบเฉพาะบุคคล

ดีใจที่พ่อแม่ของน้องเปิดรับสิ่งใหม่ๆ เข้าใจในสิ่งที่ลูกๆ พยายามจะช่วยสานต่อ

ทุกอย่างต้องใช้เวลา

“อย่าเพิ่งท้อ ทุกอย่างต้องใช้เวลา อย่าเพิ่งท้อนะ”

แอดมีรุ่นพี่ที่สนิทคนนึง เคยพูดประโยคนี้กับแอด ในวันที่แอดเริ่มธุรกิจออนไลน์ ตอนแรกก็แอบสงสัยว่า เห้ยยย ! เราจะท้อ และถอดใจเร็วขนาดนั้นเลยเหรอวะ

แต่ก็จริงงงงง โอ้ยยย เหนื่อยสะบัด โคตรรรรร จะเหนื่อย ช่วงแรกของการขายของ

จำได้เลยว่าปีแรก แต่ละเดือน แอดขายได้แค่ 1-2 ออเดอร์ และมันก็เป็นแบบนั้นมา 1 ปีเต็มๆ

จนเริ่มปีที่ 2 ก็ได้แรงเชียร์ กำลังใจ การสนับสนุนจากคนรอบตัว เหมือนว่าทำบุญมาดี มีแต่คนเก่งๆ แต่ละด้าน มาช่วยตบตี ช่วยทำให้เป็นรูปเป็นร่าง กว่าจะผ่านมาจนเปิดร้านออนไลน์ ที่กำลังเข้าสู่ปีที่ 4 นี้ เรียกได้ว่า สะบักสะบอม หนักหนาพอสมควร

แอดทำทุกอย่างเองทุกขั้นตอน ตั้งแต่เลือกของมาขาย ทำตำแหน่ง Pick-Pack ทำแอดมิน ทำบัญชี ทำทุกอย่าง ตัดต่อ ถ่ายรูป จัดซื้อ ฝ่ายขาย การตลาด ถามว่าทุกวันนี้เป็นยังไง ก็ตอบเลยว่า ดี

“ดีที่ยังมีงานให้ทำ 55555”

สรุปส่งท้าย

ขอสรุปแบบสั้นๆ ง่ายๆว่า

อดทน – พิสูจน์ตัวเอง – ทุกอย่างต้องใช้เวลา

ไม่มีใครนับ 0 แล้วข้ามไป 100 ได้หรอก ไม่มีทางลัดของความสำเร็จ ทุกคนต้องใช้ความพยายามทั้งนั้น เว้นแต่จะไม่ทำอะไรเลย 5555

EP. ถัดไป จะสรุปสิ่งที่ได้ จากการกลับมาทำที่บ้าน และเป็นสิ่งที่แอดคิดว่า ไม่มีอะไรจะมีคุณค่าและมีความหมายไปมากกว่านี้อีกแล้ว

หลังจากที่ต้นปี ทำงานทุกวันแทบไม่มีเวลาว่าง จนเมื่อวานมีเวลาว่างสักที ได้นั่งคุยกับแม่ ช่วงเย็นๆ มองต้นไม้ มองท้องฟ้า เราคุยกันไปหลายเรื่อง

จนมาถึงประโยคนึงที่แม่พูดว่า “โชคดีของแม่เนอะ ที่เราเป็นคนไม่ขี้เกียจ ไม่นอนรอโชคชะตา ขยันทำงาน”

ฟังจบมันทำให้เรานึกถึงเรื่อง Average of 5 people เราคือค่าเฉลี่ยของคน 5 คนที่ใช้เวลาด้วยมากที่สุด — จะเป็นยังไง เดี๋ยวเล่าให้ฟังหลังจากนี้

ช่วงอายุ 25-34 ปี ค่อนข้างเป็น timeline ที่เราได้ใช้ชีวิตมากๆ ทั้งประสบการณ์ทำงาน การใช้ชีวิต การตัดสินใจเลือก ไม่เลือก บางสิ่ง

ซึ่งมันก็มีทั้งเรื่องที่ดี และ อาจจะดีไม่มาก แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นแล้ว มันก็ดีเสมอแหละ

มันทำให้เราค้นพบว่า “ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น มันเป็นสิ่งที่เราเลือกเอง” จะ “ไม่มีใครทำให้เราดีขึ้น หรือแย่ลง นอกจากตัวเรา”

ในช่วงเวลานั้น เราเป็นคน Say Yes กับทุกอย่าง ไม่กล้าเผชิญความจริง รู้ว่าผิดแต่ก็ยังฝืนทำต่อ เลือกที่จะ pleasure คนอื่น ให้ priority คนอื่นมากกว่าตัวเอง หรือแม้กระทั่ง การไม่กล้าพูดในสิ่งที่ควรพูด และ ทำในสิ่งที่ถูกต้อง

หลายอย่างนำพาให้เจอปัญหามากมาย และหลายอย่างก็ทำให้เราค้นพบกับเรื่องราวธรรมดาของคนอื่น แต่มันค่อนข้างแปลกใหม่สำหรับตัวเรา 5555

หลังจากใช้ชีวิตอย่างเต็มที่มาแล้ว จนถึงวันที่ต้องเรียนรู้จากทุกเหตุการณ์ที่ผ่านมา ก็ทำให้เราได้รู้ว่า จริงๆแล้ว “ไม่มีใครทำให้เราดีขึ้น หรือแย่ลง นอกจากตัวเรา” มันคือเรื่องจริง

กลับมาถึงเรื่อง Average of 5 people เราคือค่าเฉลี่ยของคน 5 คนที่ใช้เวลาด้วยมากที่สุด

หากลองสังเกตุตัวเราเองในปัจจุบัน อาจพบว่า เรามีความคล้ายกับคนที่เราอยู่ด้วย หรือพูดคุยบ่อย เจอบ่อย ก็เป็นไปได้

แนวคิดนี้มาจาก จิม โรห์น (Jim Rohn) เป็นนักพูดสร้างแรงบันดาลใจ ที่ได้สรุปแนวคิดไว้ว่า “You are the average of the five people you spend the most time with.”

หรือแปลว่า “เราคือค่าเฉลี่ยของคน 5 คนที่เราใช้เวลาด้วยมากที่สุด”

จริงๆ ไม่ได้หมายความว่าเราจะลอกเลียนแบบพฤติกรรมของคนเหล่านั้น แต่มันชี้ให้เห็นถึง อิทธิพล ที่สิ่งแวดล้อมและผู้คนรอบข้างมีต่อชีวิตเรา ทั้งในด้านที่เรารู้ตัวและไม่รู้ตัว จากสิ่งต่างๆ เหล่านี้

การซึมซับโดยไม่รู้ตัว (Subconscious Absorption)

ทัศนคติและมุมมอง

หากรอบตัวเรามีแต่คนคิดบวก หรือมี mindset ที่ดี โดยส่วนใหญ่เราจะเป็นแบบนั้น หรือถ้าเราอยู่กับคนที่อาจจะคิดลบ ชอบด่า ชอบว่าคนอื่น เราอาจจะมีนิสัยแบบนั้นโดยไม่รู้ตัว

เรื่องที่เราคุย

หากเราคุยกับคนที่คอยแชร์เรื่องพัฒนาตัวเอง แชร์เรื่องที่ดี หรือคนที่ชอบวางแผน มีวินัย เราก็อาจจะซึบซับเรื่องเหล่านั้นมาด้วย

พฤติกรรมและการตัดสินใจ (Behavior and Decisions)

หากอยู่กับคนที่ดูแลรักษาสุขภาพ เราอาจจะอยากหันมาออกกำลังกาย หรือคนที่ตั้งใจทำงานหรือทำอะไร เราก็อาจจะเป็นคนที่ตั้งใจทำเรื่องพวกนั้นมากขึ้น

หรือแม้กระทั่ง อยู่กับคนที่อยากพัฒนาตัวเองเสมอ วันนี้ต้องดีกว่าเมื่อวาน ชีวิตต้องดีขึ้น เราก็จะมีความพยายามที่จะทำอะไรให้ดีขึ้น มากกว่าความรู้สึกว่าพอเพียงแล้วก็ได้

สิ่งที่ชวนคิดต่อ

ใครคือ 5 คนที่เราใช้เวลาด้วยมากที่สุด?

สำหรับเราคือ พ่อ แม่ เพื่อนสนิท และ แฟน

เราซึมซับพฤติกรรม แนวคิด การใช้ชีวิตมาจาก คนทั้ง 5 คนนี้ ไม่ว่าจะเป็น

• การตั้งใจทำงาน การตัดสินใจ
• การดูแลครอบครัว
• รักสุขภาพ
• การเติบโต พัฒนาตัวเอง

และนั่นอาจทำให้เรากลายเป็นคนชอบทำงาน ขยันทำงาน ไม่ขี้เกียจ

ทุกคนลองดูนะว่าใครคือคนที่เราใช้เวลาด้วยมากที่สุด ลองลิสต์ออกมาดู และพวกเค้ามีอิทธิพลอะไรกับตัวเรามั้ย? หรือเราได้ซึมซับอะไรจากสิ่งแวดล้อมของคนเหล่านั้นมาบ้าง แล้วมาแชร์กันนะคะ

ปี 2025 ได้เรียนรู้อะไรกันบ้าง? มาลองแชร์กัน

อีกไม่กี่วันก็จะหมดปี 2025 แล้ว สำหรับแอด ปีนี้ผ่านไปไวมากกกกก เผลอแปปเดียวก็เดือนธันวาคมแล้ว

ก่อนที่เราจะไปตั้งเป้า New Year Resolution 2026 นั้น ในปีนี้มีอะไรบ้าง ที่แอดได้เรียนรู้ หรือตกผลึกได้ ขอแชร์ไว้ให้นะ

30 สิ่งที่ได้เรียนรู้จากปีนี้

1. โฟกัสที่ตัวเอง ไม่ใช่คนอื่น
2. สิ่งที่คนอื่นคิดว่าดี อาจจะไม่ดีสำหรับเราก็ได้ ฟังได้ แต่ต้องเชื่อมั่นใจตัวเอง
3. ถ้าเราไม่เปิดรับเรื่อง Toxic เรื่องพวกนั้นก็จะไม่เป็นปัญหากับชีวิต
4. อย่าเอาภาระของเรา ไปเป็นภาระของใคร และอย่าให้ภาระคนอื่น มาเป็นภาระของเรา
5. เงิน – ถ้ายังอยู่ที่เรา มันจะเป็นของเรา ถ้าไปอยู่ที่คนอื่นเมื่อไหร่ มันจะไม่ใช่ของเราทันที
6. จงเชื่อในความดี หมั่นทำความดี ทำความดีให้มาก
7. ขอบคุณตัวเองบ้าง ชื่นชมตัวเองบ้าง โอบกอดตัวเองบ้าง อย่าลืมว่าตัวเราเองก็ต้องการพลังดีๆ เช่นกัน
8. ก่อนจะพูดอะไรที่ไม่ดีออกไป ให้นับในใจ 1-5 แล้วลองทบทวนอีกครั้ง ว่าจะพูดดีมั้ย?
9. คำพูดเป็นนาย คือเรื่องจริง สมัยนี้คนผิดใจกันง่าย เพราะคำพูดแค่ไม่กี่คำ เลือกพูดแต่สิ่งดีๆ ที่เกิดประโยชน์
10. ทำธุรกิจต้องพัฒนาสินค้า ตัวเราเองก็เช่นกัน มองตัวเองให้เป็นสินค้าที่ได้รับการพัฒนาเสมอ
11. เวลามีค่า ใช้มันให้คุ้มค่า กับสิ่งที่ถูกต้อง เลือกทำในสิ่งที่มีความหมาย
12. เป้าหมายตอนนี้ ไม่ใช่ระยะ 5 ปี หรือ 10 ปีอีกต่อไป แต่มันคือ ระยะสั้นๆ ที่แบ่งย่อยออกมา ค่อยๆ สะสมความสำเร็จไปเรื่อยๆ ก้าวสั้นๆ แต่ก้าวถี่ๆ
13. ไม่มีใครทำให้เราแย่หรือดีขึ้น ถ้าเราไม่ทำด้วยตัวเราเอง
14. เงินทองอาจไม่ใช่ทุกอย่าง แต่บางอย่างก็ซื้อได้ด้วยเงินทอง
15. อย่าลงทุนอะไรที่เกินตัว หรือเกินจากความรู้ที่ตัวเองมี บางทีการได้เงินมา อาจจะมาจากหยาดเหงื่อของเราเพียงอย่างเดียวก็ได้
16. ตัดผม ดูแลหน้าตา ผิวพรรณ ตามวัย ตามกำลัง ถ้าเรารู้สึกดีกับตัวเอง เราจะมีแรงไปทำอย่างอื่นได้อีกเยอะ
17. ฟังให้มาก อ่านให้เยอะ แบ่งปันให้มากๆ ช่วยให้เราเก่งขึ้นได้
18. ไม่ต้องบอกเรื่องส่วนตัวทุกเรื่องกับโลก Social Media
19. AI จะไม่มีวันแทนที่คนที่ใช้ AI เป็น (2025)
20. อยากเป็นคนแบบไหน พยายามเอาตัวเองไปอยู่ในสังคมแบบนั้น อาจจะทาง Online ก็ได้
21. ดูแลพ่อ-แม่ ให้ดี แล้วจะไม่มีวันตกที่นั่งลำบาก (ความเชื่อส่วนตัว)
22. ออกกำลังกาย ขยับร่างกาย ร่างกายแข็งแรง เราจะไม่เป็นทุกข์
23. สิ่งที่ดีในวันนี้ อาจจะไม่ได้ดีในอนาคต จงเรียนรู้การเปลี่ยนแปลงเสมอ
24. อยากทำอะไร ให้เริ่มทำได้ทันที เช่น อยากวิ่ง วันนี้ออกไปวิ่งเลย
25. การอ่าน การหาเงิน การจัดสรรเวลา ถือเป็นทักษะ ที่ทุกคนฝึกได้
26. ไม่มีอะไรยากเกินกว่าที่มนุษย์เราจะทำได้ ขอแค่ใช้เวลาเรียนรู้ไปกับสิ่งเหล่านั้นให้มากพอ
27. วินัยคือสิ่งสำคัญมากกว่าแรงบันดาลใจ จงสร้างวินัยให้ตัวเองในทุกๆ เรื่อง ผลลัพธ์มันยิ่งใหญ่เสมอ
28. ใช้ชีวิตให้เรียบง่าย ไร้ข้อจำกัด ไร้เงื่อนไข แล้วตัวเราจะเบาลง
29. ปล่อยวางให้มาก เลิกยึดติดกับเรื่องเก่าๆ ความสำเร็จเก่าๆ ไม่ได้การันตีว่าจะได้รับสิ่งที่ดีในอนาคต
30. ไม่ต้องทำให้คนอื่นภูมิใจ หรือต้องทำตัวเองให้ได้รับการยอมรับตลอดเวลา จงเป็นความภูมิใจของตัวเองให้ได้ และเมื่อนั้นเราจะพบความสุข

บทสรุป

นี่คือสิ่งที่ได้เรียนรู้ในปีนี้ จริงๆ เป็นปีที่มีการเปลี่ยนแปลงค่อนข้างมาก ทั้งธุรกิจของที่บ้าน สิ่งที่เราแพลนไว้ หรือสถานการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้น

อย่างเหตุการณ์ “น้ำท่วมหาดใหญ่ 2568” เป็นอีกเรื่องนึงที่ทำให้แอดคิดได้ว่า สิ่งของมากมาย เมื่อถึงเวลาเราเอาไปได้แค่ชีวิต และเงินในบัญชี – แอดจะเลิกซื้อของใช้ฟุ่มเฟือย แล้วหันมาเก็บเงิน

และมันจะอยู่ในบทความถัดไปเกี่ยวกับ New Year Resolution 2026