กลับมาทำที่บ้าน EP.03 มีความสุขได้ทันเวลา

นี่คือบทส่งท้ายของ บทความ “กลับมาทำที่บ้าน” จาก EP.02 ที่ได้พูดถึงการพิสูจน์ตัวเอง การใช้เวลาในการเป็นที่ยอมรับ บทความนี้ จะเล่าถึงสิ่งที่แอดคิดว่า

“ช้ากว่านี้” คงไม่ได้มีความสุขแบบนี้แน่นอน

เมืองเหงา เข้านอน 2 ทุ่ม

แค่ฟังก็รู้สึกแปลกๆ แล้วใช่มั้ย? แต่จริงๆ จะบอกว่า การย้ายมาอยู่จังหวัดที่เงียบแบบนี้ แอดแทบไม่มีอะไรทำเลย นอกจากไปทำงาน กลับบ้านมาเล่นกับน้องหมาน้องแมว

แอดมีสัตว์เลี้ยง 2 ตัว ชื่อ โป่งโป๊ง กับ ลืมซอย

ทั้ง 2 คือเพื่อนสนิทที่สุด และเป็นผู้ฟังที่ดีที่สุด ทำให้ตลอดการกลับมาอยู่บ้าน 4 ปีนี้ ไม่เหงาเลย

กว่าจะรู้ตัวอีกที ตอนนี้น้องหมาก็อายุ 12-13 ปีแล้ว 😦

ทุกครั้งที่แอดเดินไปอาบน้ำ น้องจะไปรอที่หน้าประตูห้องน้ำเสมอ และรอให้แอดแต่งตัวเสร็จ เราจะเดินกลับห้องนอนพร้อมกัน เป็นแบบนี้ทุกวัน

บางทีก็คิดเหมือนกันว่า ถ้าวันนึงไม่มีเค้า คงจะคิดถึงเค้ามากๆ แน่นอน

แต่ก็คิดว่ากลับมาอยู่บ้านช้า ก็ดีกว่าไม่ได้กลับมาเลยใช่มั้ยละ

ทุกวันนี้นอกจากการทำงาน แอดก็จะรีบกลับบ้าน มาอาบน้ำ เคลียร์งานในห้องนอน และรีบเข้านอนพร้อมกับ น้องหมาและแมว

รักษาใจ

ใจที่ว่า ไม่ใช่ความรู้สึกทางจิตใจ แต่มันคือ “โรคหัวใจ” สิ่งที่พ่อพยายามเลี่ยงที่จะพูดตลอดที่ผ่านมา คือ อาการเจ็บหน้าอก

ก่อนที่แอดจะกลับบ้านสัก 2 ปี พ่อเคยไปรักษาโรคหัวใจ และพบว่า มีภาวะ ผนังหัวใจหนากว่าคนทั่วไป รวมไปถึงเรื่องอื่นๆ

แต่ตอนนั้น พ่อก็ไม่ได้รักษาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ขาดการรักษาไปกว่า 2 ปี จนเมื่อแอดกลับมาถึงบ้าน เราก็ยังใช้ชีวิตปกติ จนพ่อเริ่มมีอาการอีกครั้ง

และครั้งนั้น การไปหาหมอ ก็ทำให้พ่อเข้าสู่กระบวนการรักษา อย่างถูกต้องอีกครั้ง

แอดไม่รู้หรอกว่า ถ้าแอดกลับมาอยู่บ้านช้ากว่านี้ หรือตัดสินใจอะไรที่ผิดไปจากนี้ มันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

เพราะหลังจากเริ่มหาหมอได้ไม่กี่ครั้ง พ่อก็ต้องทำบอลลูนหัวใจ

คนอื่นๆ อาจจะคิดว่า มันไม่มีอะไร ไม่อันตราย สมัยนี้คุณหมอเก่งมาก แต่สำหรับแอด ที่ไม่เคยเห็นพ่อนอนโรงพยาบาลมาก่อน อ่อนไหวมากกับเรื่องนี้ ใช้วิธีการ โทรหาแฟน ให้บินจากกรุงเทพ ลงมาอยู่เป็นเพื่อน แบบต้องมาทันที

ตอนที่รอพ่อหน้าห้อง ได้แต่พูดกับตัวเองว่า

“ไม่เสียใจเลยที่ตัดสินใจกลับบ้าน”

ต่อให้จะเสียทุกอย่างไป แต่มันเทียบไม่ได้เลยกับสุขภาพพ่อและแม่ และนี่คือ

“สิ่งที่ตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดในชีวิต”

ความสุข

ความสุขแบบที่ไม่เคยคิดว่า มันจะมีความสุขได้ขนาดนี้มาก่อน

การมาอยู่บ้าน ในจังหวัดเล็กๆ ที่มีแต่โรตีชาชัก บ้านที่อยู่ในเขตอำเภอเมือง แต่กลับไม่มีที่เที่ยวอะไรเลย ปีแรกๆ แทบจะเป็นซึมเศร้า

แต่สุดท้าย แอดก็พบว่า ความสุข เกิดจากสิ่งที่เรามีอยู่แล้วนี่แหละ แอดมีน้องหมาน้องแมว แอดมีแม่ที่ตื่นมาเตรียมอาหาร เตรียมน้ำใส่แก้วเก็บความเย็นให้ก่อนไปทำงาน แอดมีพ่อที่ตอนนี้สุขภาพแข็งแรงตามวัย ไม่ดื้อ ดูแลตัวเองดีมากๆ

แอดขับรถพาพ่อแม่ไปเที่ยวในทุกที่ที่เค้าอยากไป พ่อแม่ใส่ฟันปลอมแล้วยังกินข้าวอร่อย 555555 Enjoy eating สุดๆ โดยเฉพาะ ชาบูบุฟเฟ่ต์

แอดยังมีเพื่อนสนิท ที่คอยคุยกันเป็นประจำ ยังไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ แอดมีพี่น้องกัลยาณมิตรที่ดี ที่คอยสนับสนุนทุกอย่างที่แอดทำ แม้เราไม่ต้องนั่งทำงานด้วยกัน แต่ทุกคนก็ช่วยเหลือแอดมาอย่างดีเสมอ แอดมีแฟนที่เข้าใจในหน้าที่และเป็น Long distance relationship ที่ดีให้กัน

สุดท้ายนี้

การกลับมาทำที่บ้าน ไม่ได้แย่อย่างที่คิด สิ่งที่ได้กลับคืนมา อาจไม่ใช่เรื่องผลตอบแทน แต่สำหรับแอด

การได้ใช้เวลาที่เหลือกับครอบครัว

คือสิ่งที่มีความสุขที่สุดในชีวิต และ นี่คือ “การตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด” ของชีวิตแอด

ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่กำลังตัดสินใจ เชื่อว่าทุกการเปลี่ยนแปลงย่อมมีอะไรดีๆ เกิดขึ้นเสมอ

หากใครยังต้องทำงานไกลบ้าน หรือมีภาระหน้าที่ ที่ต้องห่างครอบครัวไป ลองแบ่งเวลาเพิ่มขึ้นอีกสักนิด

กลับบ้านบ่อยๆ ไปกินข้าวกับพ่อแม่ กลับไปนอนเล่นที่บ้าน ใช้เวลาและมีความสุขกับเรื่องง่ายๆ แค่นี้ก็ช่วยเติมพลังให้กับการต่อสู้ (สู้กับใครรรร 55555) ในแต่ละวันได้แล้ววว